środa, 25 kwietnia 2007
Boża Krówka
Po cholerę toto żyje?
Trudno powiedzieć, czy ma szyję,
a bez szyi komu się przyda?

Pachnie toto jak dno beczki,
jakieś nóżki, jakieś kropeczki -
ohyda.

Człowiek zajęty niesłychanie,
a toto proszę, lezie po ścianie
i rozprasza uwagę człowieka;

bo człowiek chciałby się skoncentrować,
a ot bożą krówkę obserwować musi,
a czas ucieka.

A secundo, szanowne panie,
jakim prawem w zimie na ścianie?!
Co innego latem, gdy kwitnie ogórek!
Bo latem to co innego:
każdy owad może tentego
i w ogóle.

Więc upraszam entomologów,
czyli badaczy owadzich nogów,
by się na tę sprawę rzucili z szałem.
boza krowka

Wróbelek
Wróbelek jest mała ptaszyna,
wróbelek istotka niewielka,
on brzydką stonogę pochłania,
lecz nikt nie popiera wróbelka.

Więc wołam: Czyż nikt nie pamięta,
że wróbelek jest druh nasz szczery?!

Kochajcie wróbelka dziewczęta,
Kochajcie do jasnej cholery!
                                 (K. I. Gałczyński)
wróbel 

wtorek, 24 kwietnia 2007
Jizerskie hory
liberec
kraj (region) liberecki
foto:ja

jizerka
Piesze przejście graniczne Orle - Jizerka w Górach Izerskich znajduje się na trasie wielu szlaków turystycznych - pieszych i rowerowych - po czeskiej i polskiej stronie Karkonoszy.
foto:ja
granica orle jizerka

most na rzece Izera będący granicą między Polską a Czechami
foto:ja
Izera przejscie graniczne

Osada Jizerka

foto:internet
jizerka
foto:ja
jizerka
Jest to najwyżej położona osada na terenie Północnych Czech, w Górach Izerskich (do wysokości 860 m n.p.m). Osada założona w 1539 roku. Była przedmiotem sporów między właściecielami dóbr navarovskich i frydlanckich, od 1591 roku przeszła w ręce Frydlantu. Stała się osadą drwali, szklarzy, poszukiwaczy szlachetnych kamieni oraz uciekinierów. W XIX wieku istniały tu dwie huty szkła. W centrum znajduje się kamienna piramida upamiętniająca szklarską przeszłość.
Jest to ośrodek turystyki letniej i zimowej.
Jizerka leży około 23 km od przejścia granicznego Jakuszyce Harrachov, skąd prowadzi droga nr 10 do Kořenova.

V 16. století přicházeli do pralesů na jizerské náhorní plošině hledači drahých kamenů. Z té doby pocházejí první písemné zmínky. Nepravidelně obývaná osada byla tehdy nazývána "Bukowec".
Koncem 18. století je zaznamenáno 7 stavení, obyvatelstvo se zabývalo prací v lese, pytláctvím a pašeráctvím.
foto:ja
jizerka
Roku 1829 zahájen provoz ve sklárně. V době vrcholné konjunktury sklářství měla Jizerka kolem 450 obyvatel, byla zde škola, obchod, hostinec, pila, pekárna, kovárna a další řemesla.
Roku 1911 byl ukončen provoz ve sklárnách. Sklárny v údolích používající jako zdroj energie kamenného uhlí byly výkonnější než horské sklárny vytápěné dřevem.
Koncem 19. století vzrůstá obliba horské turistiky. V některých domech vznikají turistické ubytovny, někde i hospody.
foto:ja
chata jizerka
Po 2. světové válce byla většina domů na Jizerce znárodněna a předána k užívání Státním lesům.
S příchodem motorových pil a další mechanizace do lesů pomalu odcházejí lesní dělníci. Větší chalupy se mění na rekreační střediska, menší na soukromé chaty.
V 80. letech postihla okolní lesy ekologická katastrofa. Monokulturní smrkové lesy oslabené kyselými dešti
z elektráren v podhůří byly napadeny kůrovcem. Většina lesů v okolí byla vykácena.
V 90. letech se rekreační střediska mění na soukromé penziony a restaurace.
Lesy v okolí opět vyrůstají. V první vlně byly vysazovány hlavně smrky, v poslední době se porosty doplňují i listnatými stromy.
Jizerka opět získala své kouzlo a je dnes ideálním místem pro klidnou i aktivní rekreaci v přírodě.

Pansky dum
Dům postavil v roce 1829 král jizerskohorských sklářů Franz Riedel spolu se sklárnami na Jizerce.
Na začátku 20. století sloužil dům k rekreaci a později také jako hospodářské stavení lesní správy. Objekt je dnes chráněnou kulturní památkou. Při pohledu zvenku si zachoval mnoho z dřívější důstojnosti.
Vnitřek domu vypadal na začátku roku 2002 mnohem hůře. Zde bylo potřeba kouzlo domu rekonstruovat nebo spíše vytvořit téměř z ničeho. V sedmdesátých letech dvacátého století probíhala necitlivá rekonstrukce. Přeměna Panského domu na hromadné rekreační zařízení se naštěstí nepovedla. Nicméně nedokončená rekonstrukce zřejmě uchránila a ošetřila základní nosné prvky budovy. Dům byl dlouho nevyužíván, původní i minulými majiteli obnovené části se pomalu rozpadaly. Dům zřejmě hojně využívali méně či více náhodní a méně či více romantičtí pocestní.
foto:ja
pansky dum jizerka
Od roku 2003 slouží opět Panský dům turistům a hotelovým hostům.
foto:ja
ratrak
CHATA PYRAMIDA

Proč byl počátkem 19. století na Jizerce postaven kamenný pomník "Pyramida" se přesně neví. Možná na počest návštěvy hraběte Clam-Gallase v roce 1815. Možná na počest první tavby v Riedlových sklárnách na Jizerce v roce 1829.
Krátce po založení skláren byla postavena vedle pomníku Pyramida brusírna skla.
Koncem 19. století otevřeli Kunzovi v budově brusírny hostinec "U pyramidy".
Hostinec prosperoval, v roce 1927 k němu byl přistavěn prostorný roubený sál.
Po 2. světové válce provozovala hostinec Pyramida velmi dobře známá paní Kakrdová (rozená Kunze). V této době byla Pyramida jedinou hospodou na Jizerce.
V 60. letech byla paní Kakrdová Pyramidu prodala. Od té doby měnila Pyramida často vlastníky a provozovatele. Někteří sice zbudovali nesourodé přístavky, celková údržba objektu byla však čím dál tím více zanedbaná.
I přesto zůstávala Pyramida po dlouhou dobu společenským centrem Jizerky. Pro mnoho návštěvníků Jizerky je dodnes pojmem.
Na jaře 2005 byla zahájena celková rekonstrukce objektu, dokončena v dubnu 2006. Pyramida nyní nabízí lepší kvalitu služeb, tradiční atmosféru se podařilo zachovat. K obnovení Pyramidy jako společenského centra přispěje i obnovené jeviště.
foto:internet
jizerka pyramida
widok na hotel pyramida i Bukowiec

Sklarna


Sklárna je státem chráněná kamenná budova postavená rodinou krále jizerskohorských sklářů Riedla v roce 1866 jako druhá modernější sklárna na Jizerce. Sklárna tavila sklo a vyráběla skleněné výrobky až do začátku 20. století. Jako palivo pod sklářské pece bylo využíváno dřevo z místních lesů.
Počátkem 20. století se jako zdroj energie začalo užívat uhlí. Sklárny se z náhorní plošiny odstěhovaly do údolí. Nová Sklárna na Jizerce ukončila činnost roku 1911.
Do druhé světové války sloužila Sklárna jako turistická ubytovna. Po druhé světové válce byla využívána většinou jako skladiště, garáž a podobně. Její údržba byla značně zanedbána.
Na sklářskou tradici Jizerky navazují tradiční Anenské sklářské slavnosti na Jizerce.
Po roce 1990 byl objekt zrestaurován a tím zachráněn před zbořením. Nyní Sklárna slouží jako restaurace a penzion.
V unikátním obrovském prostoru kamenné výrobní haly postupně budujeme kryté sportoviště.
foto:internet
sklarna
Wspomnienie minionej niedzieli
... ostatnia niedziela
moje sny wymarzone
szczęście tak upragnione
skończyło się...
              (Mieczysław Fogg)
izery
piątek, 20 kwietnia 2007
10 przykazań szczęśliwego człowieka:
1. Człowiek rodzi się zmęczony i żyje aby odpocząć.
2. Kochaj swe łóżko jak siebie samego
3. Odpoczywaj w dzień, abyś mógł spać w nocy
4. Jeśli widzisz kogoś odpoczywającego - pomóż mu.
5. Praca jest męcząca
6. Co masz zrobić dziś zrób pojutrze - bedziesz miał dwa dni wolnego.
7. Jesli zrobienie czegoś sprawia Ci trudność - pozwól to zrobic innym.
8. Nadmiar odpoczynku nigdy nikogo nie doprowadził do smierci.
9. Kiedy ogarnia Cie ochota do pracy, usiadź i poczekaj az Ci przejdzie.
10. Praca uszlachetnia, lenistwo uszczęściwia.
amstaff
czwartek, 19 kwietnia 2007
Zmęczenie materiału ludzkiego

Skąd to zmęczenie w nas każdego rana
Jakby każda noc była nie przespana
Skąd twarze takie szare, skąd oczy takie stare
Czemu gonimy tacy zadyszani,
Jakby się nam ta ziemia chwiała pod stopami
I skąd to, że nie wiemy, dokąd tak biegniemy.
Stąd ten krzyk - szybciej, szybciej. Inaczej padniemy...

                                                                          (Ernest Bryll)
niebo noc
środa, 18 kwietnia 2007
Mrówko ważko biedronko

Mrówko co nie urosłaś w czasie wieków
ćmo od lampy do lampy
na przełaj i najprościej
świetliku mrugający nieznany i nieobcy
koniku polny
ważko niewazka
wesoło obojętna
biedronko nad którą zamyśliłby się
nawet papież z policzkiem na ręku

człapię po świecie jak ciężki słoń
tak duży, że nic nie rozumiem
myślę jak uklęknąć
i nie zadrzeć nosa do góry

a życie nasze jednakowo
niespokojne i malutkie
("Nie przyszedłem pana nawracać" 1986 ks. Jan Twardowski)
biedronka
poniedziałek, 16 kwietnia 2007
Zielono mi, Mgnienie, czy jak tam ...
a właściwie to mam sieczkę
w głowie po wyprawie na Śnieżkę
trawa
sobota, 14 kwietnia 2007
Przez różowe okulary
A co ja sie będę denerwować...
park im. Sybiraków w Wałbrzychu


W parku im. Sybiraków
“Zagospodarowanie przestrzeni parkowej Skweru Sybiraków w Wałbrzychu”
Przewidywany koszt realizacji inwestycji [zł]1 030 000
Przewidywany całkowity udział własny Gminy Wałbrzych [zł]154 50067 040
Przewidywane koszty realizacji w latach2004, 2005, 2006, po 2006 [zł]  0
(http://miasto.walbrzych.sisco.info/?uchwaly=1&typ=1&rok=2005&mc=4&eid=3417)

park

 

czwartek, 12 kwietnia 2007
"Bocian, bocian,tam musi być jakaś cywilizacja!!!"

A na moim dachu gniazdo znów ożyło
Do domu bociany wróciły
A ja śniłam znów że jak one tu
Wrócisz miły
Bóg mi daje
Bóg mi odbiera
Kiedyś różą byłam
Lecz nie jestem teraz

                             (Kajah "Byłam różą")
bocian
wtorek, 10 kwietnia 2007
Praga
praga  herb pragi
Praga (czes. Praha, wym. IPA: [ˈpraɦa]) - stolica i największe miasto Czech.
foto: ja
hradczany
Nazwa została wyprowadzona od słowa czeskiego "práh" które oznacza próg domu (związane jest to z legendą o Libuszy) ale także próg na rzece. Położona po obu stronach rzeki Wełtawy. Obszar 496 km²; 1 205 000 mieszkańców (2002), główny ośrodek gospodarczy kraju. Przemysł maszynowy, elektrotechniczny, włókienniczy i inne. Uczelnie: m.in. Uniwersytet Karola (data założenia 1348, najstarszy uniwersytet w Europie Środkowej).
 foto: ja
Miasto zostało założone w średniowieczu przez pierwszych Przemyślidów. Od 973 roku było siedzibą pierwszego biskupstwa na tych terenach, podległego metropolii mogunckiej. Szczególny rozkwit osiągnęło za rządów Karola IV. W roku 1344 praskie biskupstwo zostało podniesione w hierarchii kościelnej do rangi arcybiskupstwa. Od 1526 pozostawało pod rządami Habsburgów, jako jedna ze stolic ich monarchii. W 1419 roku miała tam miejsce słynna defenestracja katolików (wojny husyckie), zaś w 1618 roku podobne wydarzenie (wyrzucenie przez okno namiestników cesarza) stało się bezpośrednią przyczyną wojny trzydziestoletniej. W wyniku klęski czeskich protestantów pod Białą Górą w 1620 Praga jako stolica Królestwa Czeskiego traci swoje znaczenie i na długie lata pozostaje w cieniu Wiednia. W 1848 roku powstanie (w czasie Wiosny Ludów). Pod koniec XIX wieku wybudowano wiele reprezentacyjnych budynków; powolne odzyskiwanie znaczącej pozycji w monarchii Habsburgów. W 1918 stolica nowo utworzonej Czechosłowacji. W latach 1939-45 okupowana przez Niemcy, wyzwolona w 1945. W 1968 roku główna arena praskiej wiosny. W roku 1993 po odłączeniu się Słowacji, miasto zostało stolicą Republiki Czeskiej.
foto: ja
praga
W 1992 r. zabytkowe centrum Pragi zostało zapisane na liście światowego dziedzictwa UNESCO. Praga jest uważana za jedno z najbardziej atrakcyjnych miast Europy, z tego względu corocznie odwiedzają ją liczne rzesze turystów. Niektórymi z atrakcji turystycznych są:

Hradczany z zamkiem oraz gotycką katedrą św. Wita, św. Wacława i św. Adalberta (św. Wojciecha);
Hradczany (czes.: Hradčany) - powstała w XIV w. "królewska" dzielnica na zachodnim, wysokim brzegu Wełtawy w Pradze. W jej skład wchodzi kompleks zamku królewskiego (założonego w IX wieku), bazylika św. Jerzego, słynna Złota Uliczka, ogrody królewskie z Letohradkiem oraz, budowana przez 6 stuleci, katedra św. Wita. Jej elementami są także: całe b. miasto Hradczany włącznie z obszarem zajmowanym przez Loretę oraz dzielnicę Nowy Świat (Novy Svet).
foto: ja
hradczany
foto: ja
hradczany
Do 1784 stanowiła odrębną jednostkę administracyjną. Zamek jest od 1918 roku siedzibą prezydenta republiki.
Na Pierwszym Dziedzińcu (czes. První Nádvoří) wartę trzymają gwardziści.
foto: ja
hradczany

Złota Uliczka w Pradze;
(czes. Zlatá ulička) – malownicza ulica w Pradze, w okolicach zamku królewskiego (Pražský hrad) w dzielnicy Hradczany. Dawniej nazywała się ulicą Złotniczą (Zlatnická), gdyż była prawdopodobnie siedzibą miejscowych złotników - Żydów pracujących dla skarbu, znajdujących w ten sposób schronienie za murami zamku. Powstała między romańskim i późnogotyckim obwarowaniem północnej części zamku. Do zamkowych łuków muru obronnego, wzniesionego ok. 1500 przez Benedikta Rieda, dobudowano małe domki (ponad nimi widać wierzchołek muru). Poddasza domków tworzy chodnik obronny, łączący wieże Białą i Daliborską.
W XVI w. znajdowały się tu mieszkania zastępcze, za czasów cesarza Rudolfa II zajmowali je członkowie straży zamkowej. Później na Złotej Uliczce mieszkała praska biedota. W XX w. uliczka zmieniła charakter. W domku nr 22 w 1917 pisał swoje dzieła Franz Kafka, który to domek "wypożyczał" od swojej siostry Otty, w domku nr 12 u Jiřígo Mařánka zbierali się pisarze i poeci, m.in. František Halas, Jaroslav Seifert, Vítězslav Nezval (stąd można się dostać na taras gotyckiego muru). Po drugiej wojnie światowej domki przestały służyć jako miejsce zamieszkania – w latach 50-tych XX wieku wysiedlono ostatnich mieszkańców. Obecnie znajdują się w nich oryginalne sklepiki, galerie i wystawy, przyciągające uwagę licznych turystów.

Po zachodniej stronie uliczki stoi cylindryczna Biała Wieża, której dolna część służyła aż do połowy XVIII w. jako więzienie i katownia. Więziony tu był m.in. XVI-wieczny angielski alchemik i szarlatan Edward Kelly.
pragafoto: ja
W 2002 wprowadzono za wejście na Złotą Uliczkę opłatę w wysokości 50 CZK od osoby. Obecnie wejście na Złotą Uliczkę kosztuje 250 koron. W cenie biletu wliczone jest wejście do Katedry oraz Zamku.
Nie wiem, czy pamiętacie, iż w tym miejscu działa się akcja jednej z części "Pana Samochodzika"
foto: wikipedia
zlota uliczka

Stare Miasto na prawym brzegu Wełtawy;
foto: ja
praga
foto: ja
praga

Ratusz Staromiejski (XIV wiek) ze słynnym zegarem astronomicznym Orloj na Staroměstské náměstí;
foto: ja


Most Karola;
(czes. Karlův most) – most na Wełtawie w Pradze czeskiej łączący dzielnice Malá Strana i Staré Město, będący jedną z najsłynniejszych i najczęściej odwiedzanych atrakcji turystycznych miasta.Most ma prawie 516 m długości i ok. 9,50 m szerokości. Jego 17 łęków spoczywa na 15 filarach. Jest to najstarszy zachowany most kamienny świata o tej rozpiętości przęseł. Początkowo nazywano go Kamiennym lub Praskim Mostem. Nazwa Most Karola przyjęła się dopiero od mniej więcej 1870 roku. Do 1741 roku był jedynym mostem na Wełtawie. Most jest obecnie otwarty tylko dla ruchu pieszego, choć dawniej kursował po nim tramwaj konny, w latach 1905-1908 tramwaj elektryczny, a do 1950 normalny ruch samochodowy. Budowę mostu rozpoczęto w 1357 r. za panowania cesarza Karola IV.
foto: wikipedia

widoki z mostu
foto: ja
praga
foto: ja
praga
foto: ja
praga

Kościół Marii Panny przed Tynem (czes. Kostel Matky Boží před Týnem, potocznie Týnský chrám) - gotycki kościół w Pradze, we wschodniej części Starego Miasta, należący do świątyń z zakorzenioną tradycją reformatorską. Wygłaszali tu kazania poprzednicy Husa: Konrad Waldhauser, Jan Milíč z Kroměříža i Thomas Munzer, przedstawiciele radykalnego skrzydła reformacji niemieckiej. Mistrzowskim wytworem architektonicznym jest północny portal kościoła, będący dziełem warsztatu Parlera. Wewnątrz znajduje się m. in. grobowiec astronoma Tycho Brahe oraz arcybiskupa Jana Rokycany.
foto: ja
praga

"Tańczący dom" nad Wełtawą;
(czes.: Tančící dům; znany również jako "Ginger i Fred") - postawiony w 1997 r. na prawym brzegu Wełtawy w Pradze awangardowy budynek projektu pary architektów: Vlado Milunića i Franka Gehry. Swą nazwę zawdzięcza kształtowi, w którym można dopatrzeć się sylwetki tańczącej pary. Pomimo swego niecodziennego wyglądu, budynek jest doskonale wpasowany w otaczającą go XIX-wieczną i secesyjną architekturę i powoli staje się symbolem czeskiej stolicy.
foto: wikipedia
praga
Ardspach
ardspach

Adršpach (Adrszpach) (niem. Adersbach) - gmina wiejska w Czechach, w kraju kralovohradeckim. Według danych z 31 grudnia 2003 powierzchnia gminy wynosiła 1 971 ha, a liczba jego mieszkańców 526 osób.
foto: ja
ardspach
Ta mała miejscowość wypoczynkowa jest położona w górach Skały Adrszpasko-Cieplickie (czes. Adršpašsko-Teplickié Skály) w dolinie Adrszpachskiego Potoku (czes. Adršpašský potok), kilkanaście kilometrów od polskiej granicy.
foto: ja
ardspach
Na terenie Adrszpachu prawdopodobnie w drugiej połowie XIII wieku został założony gród o niemieckiej nazwie Ebersbach ("Strumień Ebera"), która z czasem uległa zmianie na obecną czeską postać. Z grodu w okresie husyckim dokonywano napadów na Śląsk. W roku 1447 tereny wraz z grodem odkupiły miasta śląskie i wówczas z polecenia właścicieli gród zburzono. Ruiny grodu stały się często zwiedzanym miejscem. W 1596 roku w Adrszpachu zbudowano zamek, który często zmieniał swych właścicieli. W XVIII wieku, zamek przebudowano w stylu barokowym, a pod koniec XIX wieku uzyskał elementy noworenesansowe.
foto: ja
ardspach
Atrakcje
Skalne Miasto, położonego na terenie Narodowego Rezerwatu Przyrody w Skałach Adrszpaskich (czes. Národní Přírodní Rezervace Adršpašsko-Teplické Skály).
Droga krzyżowa (czes. Křížova cesta) z wydarzeniami biblijnymi na tablicach z lanego żelaza umieszczonych w skałach na szlaku prowadzącym na Krzyżowy szczyt (czes. Křížovy vrch).
punkt widokowy na Krzyżowym szczycie z przepięknymi widokami na Aderszpachskie Skalne Miasto, Bukową górę, Góry Krucze a przy dobrej widoczności również na Karkonosze.
foto: ja
ardspach
foto: ja
ardspach

OBŁOKI

Obłoki, straszne moje obłoki,
jak bije serce, jaki żal i smutek ziemi,
chmury, obłoki białe i milczące,
patrzę na was o świcie oczami łez pełnemi.
                                                  (Cz. Miłosz)

  

poniedziałek, 09 kwietnia 2007

Zachodźże słoneczko...

...skoro masz zachodzić,
bo nas nogi bolą po tym polu chodzić.
Za las, słonko, za las! Nie wyglądaj na nas,
wrócisz do nas jutro,jak będzie raniutko.

  

piątek, 06 kwietnia 2007

Pisząc nocą...

Śnie, który uczysz umierać człowieka
I okazujesz smak przyszłego wieka,
Uśpi na chwilę to śmiertelne ciało,
A dusza sobie niech pobuja mało!
                                        J. Kochanowski "Do snu"
 

wtorek, 03 kwietnia 2007
POCZĄTEK...

foto: ja

25.06.2005 godz.19:00 Wałbrzych (Polska) -Rostock (Niemcy)

26.06.2005 godz. 04:51 Port w Rostock

                          godz. 06:00 przeprawa promowa do Gedsar (Dania)

 foto: ja

- po raz pierwszy dało się odczuć, że jedziemy za polską wypłatę- cena kawy na promie 

2 euro (8 zł) za 100ml 

 26.06.2005 godz. 08:00 Gedsar (Dania) - Kopenhaga

                  godz. 11:00 - 17:00 zwiedzanie Kopenhagi

                                                - spiekliśmy sobie nosy na czerwono
 
Kopenhaga została założona około roku tysięcznego przez Swena Widłobrodego bądź Kanuta Wielkiego. Do połowy XII w. była osadą rybacką i targową. Nazwa "Kopenhaga" pochodzi od zniekształconego duńskiego Købmandshavn, co oznacza "port handlowy".

  foto: ja

 - a oto słynna syrenka duńska, której wandale nie raz łeb ucinali, przez co trzeba ją było wielokrotnie odrestaurowywać

 W Kopenhadze można skorzystać z usług WATERBUSA i zwiedzić miasto płynąc wzdłuż kanału Ny Havn
foto: ja

 a tak to wygląda w rzeczywistości
-płynąc kanałem - watro spoglądać, co znajduje się w wodzie - mnie udało się dojrzeć zatopione rzeźby o ludzkich postaciach
foto: ja

- jeśli chodzi o pieniądze - warto mieć zapas euro lub koron duńskich, gdyż przelicznik Duńczyków jest bardzo zawyżony; wymieniając walutę w Danii, można sporo stracić;

- nie wszyscy Duńczycy posługują się euro - znani są ze swojej niechęci do wspólnej waluty w Europie

- może zdarzyć się tak,że zapłacimy w sklepie w euro, a resztę otrzymamy w duńskich koronach;
- przed opuszczeniem granic państwa warto pozbyć się drobniaków,wydając je chociażby na pamiątkowy ołówek czy zapałki
foto: ja

Duńczycy dbają o swoje miasto, bardzo charakterystyczne są kolorowe kamienice

Co warto zobaczyć?
- ogrody Tivoli (niestety nie widziałam)
- Ratusz
- liczne fontanny z rzeźbami
- muzeum erotyki:))
- okrągłą wieżę z obserwatorium astronomicznym, wewnątrz której zamiast schodów jest pochylnia, (a jakaś duńska królowa wjechała na jej szczyt karetą)
- plac królewski
- zmianę warty królewskiej (chłopcy z psami na głowie:))
foto: ja



Kopenhaga położona jest na wschodnim wybrzeżu wyspy Zelandii i częściowo Amager.
Od roku 2000 Kopenhaga połączona jest mostem nad Sundem ze szwedzkim miastem Malmö.
foto: ja


jedziemy do Szwecji....

Po całonocnej podróży z Polski należy mi się wreszcie odpoczynek w prawdziwym łóżku. Nocleg w znanym europejskim motelu w mieście Göteborg.

27.06.2005 godz. 08:00 wyjazd z Göteborga (Szwecja) 
                  godz. 14:00 przyjazd do Oslo (Norwegia)


Oslo (1624–1878: Christiania, 1878–1924: Kristiania) to miasto w południowej części Norwegii, położone nad Fiordem Oslo (Oslofjord), stolica państwa. Za datę założenia Oslo zwykło się uznawać, w oparciu o Sagę królewską Snorriego Sturlussona rok 1048, zaś za założyciela - króla Haralda III Surowego (Haralda Hardråde). Jednak najnowsze odkrycia archeologiczne wykazały, że miasto zostało założone już przed rokiem 1000, dlatego tę właśnie datę uznaje się za oficjalny rok założenia Oslo.

                                  - w czasie podróży można obserwować świetny stan techniczny autostrad
                                  - najpierw długi i kręty podjazd na górę - na szczycie skocznia narciarska HOLMENKOLLEN
foto: ja
           

                                                       - czy ktoś mi może wyjaśnić, skąd ta woda?????

18 marca 2007 odbył się ostatni konkurs w historii na tym obiekcie. Pożegnanie nie wypadło efektownie: konkurs odbył się w trudnych warunkach atmosferycznych, skaczący jako ostatni Polak Adam Małysz, otrzymawszy mocny podmuch wiatru, cudem uniknął groźnego upadku.


Co warto zobaczyć?
1. Zamek i forteca Akershus (Akershus festning)
Założony w końcu XIII wieku kompleks fortyfikacji obronnych, usytuowanych bezpośrednio nad Fiordem Oslo (Oslofjord). Nazwa Akershus powstała z połączenia Aker (nazwa okolicy, w której została założona) oraz hús (forteca, zamek). Miejsce to polecam wszystkim miłośnikom twórczości Margit Sandemo, autorki "Sagi o Ludziach Lodu" -tylko 49 tomów:
foto: ja

ten obrazek to moje małe działo sztuki

2. Frogner Park, nazywany także Parkiem Vigelanda - najsłynniejszy park w Oslo. Park jest dziełem norweskiego rzeźbiarza Gustawa Vigelanda i jego pracowników. Składa się z 212 rzeźb z kamienia i brązu przedstawiających łącznie prawie 600 postaci. W najwyższym punkcie kompleksu góruje Monolitten (Monolit) - gigantyczna kamienna kolumna uformowana z sylwetek nagich ludzi w różnym wieku. Tworzy ją 121 postaci (17 metrów wysokości).
foto: ja


foto: ja


foto: ja




3. Pałac królewski (Det kongelige slottet) Rezydencja królewska wybudowana w latach 1824-1848, obecnie siedziba króla Haralda V

    
 foto: ja foto: wikipedia

 

4. Parlament
foto: ja

 

 

5.Uniwersytet założony w 1811 jako Universitas Regia Fredericiana; uczy się tam około 32 000 studentów, a zatrudnionych jest blisko 4600 pracowników. Jest największym i najstarszym uniwersytetem w Norwegii.
Uniwersytet w Oslo tworzą następujące wydziały: Wydział Teologiczny, Wydział Prawa, Wydział Medycyny, Wydział Humanistyczny, Wydział Nauk Matematyczno-Przyrodniczych, Wydział Stomatologiczny, Wydział Nauk Społecznych, Wydział Pedagogiczny.
foto: ja

 

 6. Ratusz (Oslo Rådhus) oddana do użytku w 1950 siedziba władz miejskich Oslo. W auli ratusza odbywa się corocznie uroczystość wręczenia Pokojowej Nagrody Nobla
foto: ja

  

 

7. Koniecznie trzeba przeżyć jedną z białych nocy (Ratusz -patrz na zegar)
foto: ja

 

8. No i zapoznać się z miejscowymi trolami
foto: ja

 

i tak błąkam się po stolicy jasną nocą aż do 02:00
następnie kilkanaście godzin w autokarze w drodze do Stokholmu (Szwecja)...a po drodze...

28.06.2005 godz. 10:00 Uppsala (Szwecja) 

Uppsala - miasto, w Szwecji, położone we wschodniej części kraju, około 70 km na północ od Sztokholmu. Jest czwartym co do wielkości miastem Szwecji i centrum administracyjnym regionu Uppsala (Uppsala län) 

Katedra w Uppsali zbudowana w stylu gotyckim jest, ze swoimi wieżami sięgającymi 119 metrów, jedną z największych tego typu budowli w Europie północnej. Jest ona miejscem koronacji i spoczynku królów szwedzkich. W tej świątyni pochowana jest m. in. królowa Szwecji Katarzyna Jagiellonka, żona króla Szwecji Jana III Wazy.
foto: ja

 W Uppsali znajduje się założony w roku 1477 najstarszy w całej Skandynawii Uniwersytet Królewski
foto: ja

 28.06.2005 godz. 12:00 Stockholm (Szwecja)

Stockholm - miasto, stolica Szwecji, położone w środkowej części kraju na 14 wyspach, które połączone są ze sobą 53 mostami oraz lądzie stałym nad zatoką Saltsjön (Morze Bałtyckie) i jeziorem Melar (szw. Mälaren) wraz z łączącą je cieśniną Norrström. Cały obszar stołeczny Sztokholmu obejmuje m.in. Archipelag Sztokholmski, czyli 24.000 wysp, wysepek i skał przybrzeżnych. Niektórzy badacze wywodzą nazwę miasta od stock - skład i holme - wyspa, wysepka. 

No to, w którą stronę idziemy?
foto: ja

Zwiedzanie zaczęło się od obejrzenia ratusza, potem rzut oka na druga stronę kanału, Muzeum Vasa, Skansen z przyległym parkiem. Bilety wstępu - kosmos- w przeliczeniu na złotówki wychodziło jakoś 40 PLN do jednego muzeum. Jako ciekawostkę podam, że praktycznie każda rodzina w Sztokholmie posiada "coś do pływania". Ilości łodzi, żaglówek i motorówek nikt nie jest w stanie dokładnie podać, jedynie szacuje się tona kilkaset tysięcy (!).


1. Ratusz
foto: ja

Ratusz miejski , a w nim miedzy innymi słynna Złota Sala, gdzie odbywają się bankiety po wręczeniu Nagrody Nobla. Jej ściany o powierzchni 1400 metrów kwadratowych wyłożone są dziewiętnastoma milionami złotych płytek skomponowanych w olśniewające mozaiki.
foto: wikipedia



2. Muzeum statku Vasa.
Był to największy szwedzki, ale chyba także w ogóle, okręt wojenny XVII-to wiecznej Europy. Wybudowany podczas wojny polsko-szwedzkiej miał przechylić szalę zwycięstwa na korzyść naszego sąsiada zza morza. Zatonął jednak kilkanaście minut po wyruszeniu w swój pierwszy rejs nie wypłynąwszy nawet dobrze z portu (cóż za niefart !). Przyczyna zatonięcia była bardzo prosta: - złe wybalastowanie wynikające z faktu, że był to swego rodzaju eksperyment i ewenement na skalę światową. Okręt ten posiadał bowiem dwa pokłady armatnie (ówczesne statki posiadały tylko jeden). W związku z tym dwa razy więcej dział, większy ciężar, inna budowa itd. Najkrócej mówiąc dobudowali pokład w górę pozostawiając taką samą szerokość statku (komputerowych symulacji jeszcze wtedy nie było, co więcej nie przeprowadzano nawet prób modeli). Wszystko to doprowadziło (na szczęście dla nas) do katastrofy. Niedawno statek wydobyto, zrekonstruowano i ustawiono w specjalnie z tej okazji wybudowanej hali. Można go obejrzeć z każdej strony, ze wszystkich poziomów - nie można tylko wejść do wewnątrz. Przygotowano także komputery, na których można się pobawić w konstruktorów. W muzeum tym spędziliśmy kilka godzin.
foto: ja

foto: ja


3. Skansen
W Sztokholmie znajduje się również najstarszy w Europie skansen. Liczy sobie już 150 lat, a zgromadzono w nim budowle charakterystyczne dla każdego regionu kraju. W Skansenie mieści się też nietypowe zoo: ludzie wchodzą do środka budynku, po którym hasają sobie małpki, latają ptaki, albo wiszą leniwce. Czasem otrze się o człowieka jakiś lemur. Coś niesamowitego. Nie wpuszczają co prawda do "klatki" z krokodylami czy piraniami, ale wybaczyliśmy łaskawie to drobne niedociągnięcie.
Co ciekawe - skansen żyje swoim życiem. Nie prezentuje się obiektów jedynie w postaci czterech ścian. Wszędzie coś się dzieje: w piekarni pieką ciastka i pieczywo - można wejść na zaplecze a na koniec kupić świeży bochenek chleba. Jest nawet mała huta szkła - ozdoba taka będzie na pewno cenną (również wymiernie) pamiątką.
foto: ja


4. Nordiska Museet
Muzeum Nordyckie, etnograficzne, ukazujące życie w Skandynawii od XVI wieku do dzisiaj.
foto: ja


A co to ????
foto: ja

 

29.06.2005 Drugi dzień w Stockholmie (Szwecja)

1. Pałac królewski (Kungliga Slottet)
Dzisiejszy monumentalny pałac królewski powstał w efekcie odbudowy po pożarze w 1697 roku zamku Tre Kronor. Pałac, zaprojektowany przez królewskiego architekta Nikodema Tessinga Młodszego, ukończono w 1754 roku. Ta barokowa budowla mieści na siedmiu kondygnacjach 608 pokoi i komnat, bogato urządzonych w stylu baroku i rokoko.
Pałac jest obecnie oficjalną rezydencją i miejscem pracy króla Karola Gustawa III, jednocześnie udostępnia się go zwiedzającym, co jest w takich przypadkach rzeczą rzadką.
foto: ja

Zwiedzanie Muzeum Pałacowego - bogato urządzonych Apartamentów, Skarbca z klejnotami królewskimi oraz Muzeum Zamku Tre Kronor bywa więc czasem utrudnione podczas np. wizyt państwowych czy innych uroczystości. Zbiór Antyków Gustawa Adolfa II - głównie rzeźb antycznych - otwarty jest jedynie latem. W Zbrojowni w podziemiach pałacu można zobaczyć bogaty zbiór zbroi, ubiorów z epoki oraz karet i powozów. (Zbrojownia otwara będzie ponownie po remoncie 27 stycznia 2007.)

uśmiech, proszę, jesteś w ukrytej kamerze!!!!!!
foto: ja

Zmiana warty i uroczysty przemarsz straży królewskiej z Mynttorget pod pałacem odbywa się codziennie o godz. 12; w zimie uroczysta parada warty z udziałem orkiestry ma jedynie miejsce w środy i soboty o godz. 12.15 oraz w niedziele o 13.15. Od kwietnia, przez całe lato, pod pałacem można zobaczyć także uroczystą paradę konną.

2. Zmiana warty na placu królewskim
Jak w każdym mieście, zmiana warty zaczyna się w południe. Akurat tej zmianie warty towarzyszyła orkiestra wojskowa, połączona z przemarszem wojsk i samej orkiestry na placu.
foto: ja

Co ciekawe, w tym wojsku służą kobiety, a nawet wydają przez megafon na placu komendy!!!
Ale czad, dowodzić sobie gromadką takich chłopaków!!!!!
A chłopaki się dobrze bawią:)
foto: ja


3. Muzeum Narodowe
Wszyscy wielcy mistrzowie od XVI do XX wieku. Fantastyczne obrazy i rzeźby Rembrandta, Rubensa, Bouchera, Renoira, Degasa, Gaughina i szwedzkich mistrzów Andersa Zorna i Carla Larssona. Są tam także znaczące zbiory rysunków, sztychów i rękodzieł z czasów od renesansu do dzisiaj.
foto: ja


A takiego zdjęcia raczej nie znajdziecie - zrobione, mimo zakazu fotografowania, wewnątrz muzeum.
foto: ja

29.06.2005 Wyjazd ze Stockholmu do Jonkoping

Jönköping - miasto w południowej Szwecji, ośrodek administracyjny regionu Jönköping, port nad południowym krańcem Jeziora Wetter. Prawa miejskie od 1284.
                     

                godz. 22:55 białych nocy ciąg dalszy
foto: ja


30.06.2005 Wyjazd z Jonkoping do Malmo

Po drodze widać specyficzne zabudowania - wiejskie domki pomalowane na jeden kolor, z białymi okiennicami
foto: ja
  

30.06.2005
godz. 17:00 Malmo

Malmö
- miasto i port położone w południowej Szwecji na półwyspie Skania (szw. Skåne) nad Sundem. Pierwsza wzmianka o tej miejscowości pochodzi z 1116 r., prawa miejskie nabyło w 1353 roku. W 1394 miasto zostało zdobyte i splądrowane przez korsarzy. Między XIV a XVI w. Malmö było jednym z najważniejszych miast handlowych w tej części Morza Bałtyckiego, do 1658 r. należało do Danii.
Od 2000 ma drogowe i kolejowe połączenie z Kopenhagą przez most nad Sundem. Rok później Malmö zostało połączone z Kopenhagą, w jednen zespół portowy liczący około 2,4 milina mieszkańców, nazwany Oresund.
Pierwsza nazwa Malmö brzmiała Malmhaug, co znaczy "kopiec piasku".
Często określa się Sztokholm "głową", a Göteborg "sercem" Szwecji, o tyle Malmö uchodzi za brzuch tego kraju, ponieważ leży w południowej prowincji Skania, położonej nad morzem.

1. Ratusz na Stortorget (Duzy Stary Rynek)
foto: ja


2. Uliczka przy Lilla Torg (Mały Rynek)
Pomimo swej wielkości Stortorget wydawał się zbyt mały, by pełnić rolę głównego placu, stąd w XVI wieku do jego południowo-wschodniego krańca przyłączono dawne mokradło Lilla Torg. Ten niewielki placyk z pochylonymi, na wpół drewnianymi domami, donicami pełnymi kwiatów i kocimi łbami, do złudzenia przypominającymi dekoracje filmowe, to ulubiona przez wszystkich część miasta. W ciągu dnia ludzie ciągną tu na drinka, do któregoś z wielu barów, a latem zaopatrują się w biżuterię, leżącą na specjalnie w tym celu wystawionych stołach. Nocą Lilla Torg tętni życiem i jest ulubionym celem pielgrzymek, nadciągających z całego miasta i okolic. Arkadowe przejście na Lilla Torg prowadzi do Centrum Wzornictwa Przemysłowego, mieszczącego się w dawnym, XVII-wiecznym magazynie zbożowym. W założeniu miało być to centrum szwedzkiego wzornictwa tekstylnego, ceramicznego i meblarskiego, choć w praktyce nazwa okazała się znacznie na wyrost. Wchodzi się tam od podwórza, mijając po drodze kilka małych, modnych butików. Samo Centrum Wzornictwa jest nieco surowe w wystroju, a kilka jasnych, drewnianych mebli kontrastuje z belkami podpierającymi starą budowlę. W niewielkiej, lecz nieco pretensjonalnej kawiarence menu jest skromne, ale i ceny niewygórowane, trzeba jednak przyznać, że wszystko podane jest gustownie. Poczynając od przełomu wieków aż do lat 60. Lilla Torg pełnił rolę hali targowej, z tamtych czasów ostała się jedynie Saluhallen; po przekątnej, w stosunku do Centrum Wzornictwa, stronie placu. Do Saluhallen, mieszczącej głównie przyjemne, specjalistyczne sklepy spożywcze, warto zajść dla ochłody w gorące popołudnie.
foto: ja


3. Dworzec kolejowy
Niezgrabny, nadmiernie dekoracyjny XIX-wieczny gmach dworca kolejowego, z faliście zwieńczonymi kolumnami i kwiecistymi łukami, znajduje się w niewielkim oddaleniu od wykopanego przez rosyjskich więźniów kanału, otaczającego mniej więcej prostokątny w kształcie obszar, obejmujący stare miasto na południowym krańcu i zamek z fosą na zachodnim.
Zwróć uwagę na trzy korony - symbol miasta i nie tylko.
foto: ja


4. Moje osobiste dzieło sztuki
foto: ja


30.06.2005 godz. 21:00 przejazd z Malmo do portu - Trelleborg
                  godz. 22:30 nocny prom do Sassnitz (Niemcy)
                  godz. 02:30 wyjazd z Sassnitz do Wałbrzycha

pa pa pa pa pa pa pa
foto: ja
  
Koniec

 Jedenaste przykazanie-pokolenie JP II

Wiosną auta i tramwaje ciszej
Gdy się kwiecień pochyla nad miastem
Gdy wyśpiewa ptak tak, że usłyszysz
Przykazanie wśród bzu jedenaste

Cóż nad jaśmin i westchnienie wiosny
Kiedy dłonie do siebie się tulą
Co nad pierwsze wiersze miłosne
Jedenaste to nie sprawiaj bólu
                           (Z. Ksiąźek, P. Rubik)


 

poniedziałek, 02 kwietnia 2007

Studium stokrotki, czyli niedzielny turysta

Gdzie studnia stoi polna,
Nastał piękny kwiecień,
Stokrotka rosła wolna,
I szpak sobie gniazdo plecie.
                           (autor: ja)