czwartek, 26 lipca 2007
Lwów
Lwów został założony przez księcia halicko-włodzimierskiego Daniela Rurykowicza, który nazwał miasto Lwowem na cześć swojego syna Lwa. Lew Halicki po śmierci ojca przeniósł do Lwowa stolicę Rusi Halicko-Włodzimierskiej. W 1356 Kazimierz Wielki lokował miasto na prawie magdeburskim. Lwów stanowił od tego czasu część Polski. W 1412 roku stał się siedzibą metropolity łacińskiego.


foto:ja
tylko we lwowie
TYLKO WE LWOWIE!

Niech inni sy jadą, dzie mogą dzie chcą,
Do Widnia, Paryża, Londynu!
A a si zy Lwowa ni ruszym za próg!
Ta mamciu ta skarz mnie Bóg!

Bo gdzie jeszcze ludziom tak dobrze, jak tu?
Tylko we Lwowie!
Gdzie pieśnią cię budzą i tulą do snu?
Tylko we Lwowie!
Czy bogacz, czy dziad jest tam za „pan brat”
I każdy ma uśmiech na twarzy!...
A panny to ma, słodziudkie, ten gród,
Jak sok, czekolada i miód!

Więc gdybym miał kiedyś urodzić się znów –
Tylko we Lwowie!
Bo ni ma gadania i co chcesz, to mów –
Ni ma jak Lwów!

Lwów (ukr. Львів Lwiw, łac. Leopolis, niem. Lemberg, jid. לעמבערג Lemberg, ros. Львов Lwow) – największe miasto zachodniej Ukrainy, stolica obwodu lwowskiego. Leży nad rzeką Pełtwią.
foto:ja
lwów

Stolica księstwa halicko-wołyńskiego, jedno z głównych miast I i II Rzeczypospolitej, w okresie rozbiorów ośrodek kultury polskiej i stolica Galicji.
foto:ja
lwow
Przynależność państwowa Lwowa
do 1250 - epoka Grodów Czerwieńskich
1256-1339 - pod panowaniem władców ruskich - zależność lenna od chanatu tatarskiego
1340-1772 - pod panowaniem władców polskich
1772-1918 - w zaborze austriackim
1918-1939 - II Rzeczpospolita
1939-1941 - okupacja sowiecka
1941-1944 - okupacja niemiecka
1944-1991 - ZSRR
od 1991 - Ukraina

Dni Lwowa w maju 2007
foto:D. Ł.
lwów
foto:D. Ł.
lwów
foto:D. Ł.
lwów
foto:ja
lwów
foto:ja
lwów
foto:ja
lwów
foto:ja
lwów
foto:ja
lwów
foto:Sebuś
lwów
foto:ja
lwów
foto:ja suuper bazar - jedna bluzeczka tylko 200 hrywien (100zł !!!)
lwów

Zabytki Lwowa
foto:ja
Katedrą Łacińską

Bazylika Archikatedralna pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny zwana Katedrą Łacińską – jeden z najstarszych kościołów Lwowa. Trójnawowy gmach w stylu gotyckim o długości 67 m i szerokości 23 m zbudowany na przełomie XIV i XV w. według planów architekta miejskiego Piotra Stechera. Siedziba lwowskich arcybiskupów obrządku łacińskiego.
foto:ja
Katedrą Łacińską
foto:ja
Lwów katedra łacińska

Archikatedralny sobór św. Jura we Lwowie – katedralna cerkiew archidiecezji lwowskiej Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego - tak zwanej metropolii galickiej. Sama świątynia jest na planie krzyża, z eliptyczną kopułą po środku. Szczególnym kunsztem odznaczają się rzeźby zdobiące fasadę: kamienne wazy, figury świętych Atanazego i Leona (Patriarchy i Papieża, symbolizujące jedność Kościoła) i wieńczący szczyt posąg św. Jerzego na koniu.
foto:ja
sobor Jura
We wnętrzu na uwagę zasługuje rzeźbiony rokokowy ikonostas oraz cudowna XVII-wieczna ikona Matki Boskiej Trembowelskiej (uratowana przed Turkami przez bpa Józefa Szumlańskiego i przywieziona do Lwowa w 1673 r.). W katedrze znajduje się najstarszy lwowski dzwon, datowany na 1341 r.
foto:ja
ikona
foto:ja
ikonostas
foto:ja
matka boska lwów

Rynek we Lwowie - centralny plac Lwowa, miasta lokowanego w 1356 r. przez Kazimierza III Wielkiego na prawie magdeburskim. Plac ma kształt prostokątny i wymiary 142 x 129 m. Z każdego narożnika Rynku wychodzą po dwie ulice. Jest więc on podobny do Rynku warszawskiego, a różny od Rynków poznańskiego i krakowskiego. Centralną część placu zajmował blok śródrynkowy, którego południową ścianę stanowił Ratusz. Po zawaleniu się wieży ratuszowej w 1825 r. cały blok rozebrano i postawiono nowy Ratusz. Dookoła Rynku wznoszą się 44 kamienice prezentujące wszystkie style od renesansu po modernizm. W czterech narożnikach rynku znajdują się studnie-fontanny z początku XIX wieku dłuta prawdopodobnie Hartmana Witwera lub Schimsera. Przedstawiają postacie mitologiczne: Neptuna, Diany, Amfitryty, Adonisa. Przed Ratuszem stał pręgierz, przy którym wykonywano wyroki. Figura stojąca na jego szczycie znajduje się obecnie w Kamienicy Królewskiej. W 1998 r. Rynek wraz z całą starówką został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa Kultury UNESCO.
rznek lwowa
foto:ja
rznek we lwowie

Czarna Kamienica (nr 4 na Rynku we Lwowie) - zbudowana w latach 1585-1589 dla poborcy ceł, Włocha Tomasza Albertiego. Wkróce przeszła ona w ręce aptekarskiej rodziny Lorencowiczów, następnie - bogatego patrycjusza Marcina Nikanora Anczowskiego. Od 1926 stanowi własność miasta, które umieściło w niej muzeum historyczne miasta Lwowa.
Fasada kamienicy pokryta ciemniejącym z wiekami piaskowcem (pozbawiona obecnie naturalnej barwy z powodu pomalowania jej czarną farbą) jest uważana za jeden z najcenniejszych zabytków budownictwa mieszczańskiego z epoki renesansu.
foto:ja
cyarna kamienica

Ratusz powstał w XV w. w stylu gotyckim. Wieżę wzniesiono za panowania Jana Olbrachta w 1489. W 1615 Marcin Kampian przebudował ją wraz z całym ratuszem w stylu renesansowym. W 1826 wieża runęła niszcząc znaczną część obiektu. W latach 1827-35 postawiono nowy ratusz według projektów Józefa Markla i Franciszka Treschera. 2 listopada 1848 w wyniku bombardowania Lwowa przez Austriaków ratusz spłonął. Odbudowa trwała rok, nieznacznie zmieniając pierwotny projekt - usunięto z wieży kopułę. Przed I wojną światową planowano przebudować obiekt w stylu polskiego renesansu, jednak planów tych nie zrealizowano.
foto:ja
ratusy lwow

Lwowski Akademicki Teatr Opery i Baletu im. Salomei Kruszelnickiej, (ukr. Львівський Державний академічний театр опери та балету імені Соломії Крушельницької; dawniej Teatr Miejski, w dwudziestoleciu międzywojennym Teatr Wielki) - teatr we Lwowie. Jest to nie tylko dzieło sztuki architektonicznej, ale także rzeźby i malarstwa. Reprezentuje eklektyzm w sztuce.

Figury w Tympanonie to po lewej Geniusz Dramatu, w centrum Alegoria Sławy, po prawej Geniusz Muzyki
foto:ja

teatr lwow
foto:net
teatr lwow

Pomnik Mickiewicza, zwany także kolumną Mickiewicza - na pl. Mariackim. Najpiękniejszy pomnik Lwowa i najlepszy pomnik Mickiewicza ze wszystkich, jakie wystawiono poecie w Polsce i za granicą. Dzieło Antoniego Popiela, odsłonięte 30 października 1904 r. U stóp pomnika młodzież akademicka umieściła w maju 1925 r. płytę ku czci Nieznanego Żołnierza. Plac wokół pomnika stał się ulubionym miejscem publicznych manifestacji, nie zawsze patriotycznych, a stopnie wiodące do kolumny bywały zaimprowizowaną trybuną dla okazjonalnych mówców.
foto:ja
lwów
Targowisko staroci i pomnik Iwana Fiodorowa, wybitnego lekarza lwowskiego.
foto:ja
lwów

Pomnik Tarasa Szewczenki
Taras Szewczenko (ukr.: Тарас Григорович Шевченко) (ur. 9 marca 1814 we wsi Moryńce na Kijowszczyźnie, zm. 10 marca 1861 w Petersburgu) - poeta ukraiński.
foto:ja
taras szewczenko

Muzeum Narodowe
foto:ja
muzeum narodowe we lwowie

Cmentarz Łyczakowski - najbardziej znany cmentarz Lwowa i jeden z najpiękniejszych polskich cmentarzy, położony we wschodniej części miasta na malowniczych wzgórzach wśród pięknego, specjalnie zaprojektowanego, starego drzewostanu tworzącego szereg alei. Miejsce wiecznego spoczynku wielu wybitnych, zasłużonych dla Polski ludzi kultury, nauki, polityki.
foto:D. Ł.
lwów
Na cmentarzu znajduje się dużo pięknych zabytkowych nagrobków o wysokiej wartości artystycznej, przedstawiających alegoryczne postacie i wizerunki zmarłych a także kaplic, edykuł, obelisków, kolumn w różnych stylach.
foto:D. Ł.
zapolska
Na cmentarzu Łyczakowskim pochowano wielu wybitnych ludzi zasłużonych na polu nauki, sztuki i życia publicznego. Leżą tu m.in.:
malarz Artur Grottger
literaci: August Bielowski, Karol Baliński, Walery Łoziński, Jan Dobrzański
twórca polskiego teatru we Lwowie Jan Nepomucen Kamiński,
poetki: Maria Konopnicka, Maria
pisarka Gabriela Zapolska
marszałek sejmu krajowego Maurycy Dzieduszycki

Cmentarz Obrońców Lwowa (popularna nazwa: Cmentarz Orląt) - jest autonomiczną częścią cmentarza Łyczakowskiego we Lwowie. Zajmuje odrębne miejsce - stoki wzgórz od strony Pohulanki. Znajdują się na nim mogiły uczestników obrony Lwowa i Małopolski Wschodniej, poległych w latach 1918–1920 lub zmarłych w latach późniejszych. Często nazywany jest Cmentarzem Orląt, gdyż spośród pochowanych tam prawie 3000 żołnierzy, większość to młodzi chłopcy, Orlęta lwowskie. Nazywany on był przez Polaków miejscem świętym.
foto:D. Ł.
cmentarz orlat
foto:D. Ł.
cmentarz we lwowie
wtorek, 19 czerwca 2007

Ukraina 2007

ukraina
Planując wyjazd na Ukrainę, weź pod uwagę, że z okolic Dolnego Śląska podróż
 zajmie Ci około 2 dni.
Zaczynamy...
1. Pociąg z Wałbrzycha do Przemyśla  przez Wrocław (bilet 56,00zł)-startujemy około 19:00
2. Bus z Przemyśla (ok. 6:00 rano) do Medyki (koszt 2 zł)
foto:Sebuś (ja się bałam wyjąć aparat)
medyka
3. Pieszo przez przejście graniczne w Medyce na Ukrainę i tu się zaczynają schody. 
Na granicy tłumy-nie turystów-lecz "mrówek"(przemytników i szmuglerzy papierosów, starych, jęczących bab, które bluzgają w okół wszystko, co się rusza).
Droga usłana jest śmieciami - opakowaniami po papierosach, taśmą samoklejącą do chowania pod ubraniem, papierami. Przechodzimy kontrolę polską. Kawałek dalej znowu drzwi -kontrola ukraińska. Kiedy cudem się dostaniesz do okienka ukraińskiego strażnika, jesteś zdany na jego dobrą wolę i zły nastrój towarzyszący mu na co dzień.
Potem trzeba wypełnić kartę pobytu na Ukrainie czarna magia. 
Jak już odgadniesz, o co chodziło pisarzowi tej karty i strażnik ją zatwierdzi, pamiętaj, aby kartę zachować na drogę powrotną przez granicę.

4. Znajdujemy się w miasteczku przygranicznym Szegini (9:00).
5. Wymieniamy złotówki na hrywny - walutę ukraińską.
6. Busem z Szegini jedziemy, dokąd chcemy. Ja do Lwowa. Podróż trwa około 2 godzin. 
foto:ja
dworzec we lwowie 
7. Nie było czasu na zwiedzanie, zaraz obok dworca PKP jest dworzec autobusowy.
Pani w kasie, widząc mapę, szybko podaje nam numer peronu, z którego za minutę odjedzie nasz PKS.
Obok kasy stoi kierowca, czeka, aż załacimy za bilety i prowadzi nas do swojego autobusu.
Połączeń wiecej niż w Polsce - państwowe, busy, prywaciarze (tych nie polecam, bo biorą za drogo). Wskakujemy do autobusu w kierunku: Strij - Kałuża - Iwano-Frankiwsk- Kołomyja. 
Przystanki między miastami to 2-3 godziny jazdy bez postoju. Za to jakie przystanki. I jaka organizacja. 
Czysto, brak graffiti na ścianach, odmalowane budynki, kierowca zbiera zamówienia i sam kupuje bilety.
foto:ja (trasa)
tablica w autobusie

foto:ja (to różowe - to PKS, którym jechaliśmy)
ukraina

8. Mimo długiej podróży, nie ma czasu i sposobności na fotografowanie.
Krajobraz niezbyt ciekawy, szyby brudne.

Po 12 godzinach pobytu na Ukrainie, wreszcie dojeżdżamy do Kołomyi.
Kierowca autobusu rozmawia z busiarzem, żeby zabrał nas dalej - do Wierchowiny lub dalej.
Celem naszej trasy jest wieś Dzembronia.
Co ciekawe, kierowca busa nie zna, lub udaje ,że nie zna okolicy. 
Pokazujemy mu trasę na mapie.

9. Kołomyja - Wierchowina
W busie trwają negocjacje.
Próbujemy przekonać kierowcę, żeby podwiózł nas do Dzembronii.
Dzień sie konczy, robi się ciemno.
Podróż trwa 3 godziny. 
Nawiązujemy rozmowę z Ukrainką i polską rodziną. Doradzają nam, co dalej robić.
Jest 22:00. 
Noc. 
Kierowca wysadził nas w Dzembronii. 
Nie pojedzie dalej.
Jak nocą szukać szlaku?
Ukrainka proponuje nam nocleg.
Nie mamy wyjścia, godzimy się na spanie u obcej kobiety.
foto:ja
wierchowina
nasza dobrodziejka to : Olja Kuryljak (ul. Las ukrainki 12, Wierchowina)
Dom murowany, ale w naszym pokoiku pieca nie było - śpimy w ubraniach, śpiworach, kocach.
W nocy temperatura spada do -8st.C.
Pobudka 6:00 rano. Herbatka na wodzie ze studni.
W drogę...

10. Wierchowina - Dzembronia
Olja odprowadza nas na PKS. Opiekę nad nami przekazuje czekającemu na autobus robotnikwi.
Wsiadamy do autobusu.
Kierowca kupuje nam bilety do Jilca.
Podróż trwa 5 minut.
foto:ja -jesteśmy w Jilcu
wierchowina2
Jesteśmy blisko Dzembronii.
Rozpoczynamy pieszą wędrówkę.
Jest pięknie.
Dachy chat, polany, drzewa skrzą się od nocnego mrozu.
Po 1.5 godzinie, do Dzembroni nie doszliśmy.
Czas i odległość na Ukrainie to wartości względne.
Zatrzymuje się bus, wiozący robotników do pracy. Zapraszają nas do siebie.
Nasze nogi mogą odpocząć.
Po 30 minutach wysiadamy.
Do Dzembronii jeszcze 5 km.

foto:ja -zwróć uwagę na przejście dla pieszych i stan drogi!!!!-klasyka na Ukrainie
dzembronia
foto:ja - klasyczny transport na Ukrainie
transport na ukrainie


11. Dzembronia - chatka u Kuby
foto:ja
dzembronia ukraina
foto:ja - pamiątka przyjaźni socjalistycznej
dzembronia3
We wsi nikt za bardzo się nie orientuje, gdzie mieszka Kuba.

foto:ja
cerkiew Dzebmronia
foto:ja
cerkiew
foto:ja wnętrze cerkwii stojącej przy głównej ulicy wsi
wnetrze cerkwi
Idziemy na czuja. Błądzimy kilka godzin.
Wieś się dawno skończyła, nawet nie ma kogo zapytać o drogę.
Spotykamy kilku polskich turystów - oni nam wskazują drogę.
Tutejsi mieszkańcy nie mają pojęcia o turystyce.
Natrafiamy na żółty szlak namalowany przez Kubę dla polskich turystów.
Wreszcie napotykamy na reszte naszej ekipy, która wysuszyła na Ukrainę dzień wcześniej,
a dotarła tylko kilka godzin przed nami.
Jesteśmy u celu. Chatka.

wtorek, 29 maja 2007

Karpaty ukraińskie -CHATKA U KUBY
kuba
http://www.chatkaukuby.republika.pl/index.htm

Przebój ukraiński Kuby:

1.Kople deszczu przesłoniły twoją buzię,
Kłębek mgły oślepiły cały świat.
Tak chciałbym zostać tutaj na dłużej,
Kilka zim i jeszcze parę lat.

ref:
Zostań ze mną, moja miła,na dobre i złe,
nie, złe niech diabli porwą precz.
Zostań ze mną, moja miła w Czarnohorze,
Sama powiedz, czy gdzieś oiękniej jest?

2. Już jesień, rude trawy, ruda broda,
ruda cisza, nawet gonty chat,
A ty jesteś tak piękna, tak młoda,
że z każdą chwilą mi ubywa lat.
 
ref:

3. Kosaryszcze przegląda się w chmurach,
Stary Smotrec dumnie pręży pierś,
Siedzę sobie przy piecu i dumam.
że może wreszcie kiedyś stanie się...

ref:
że będziesz ze mną, moja miła, na dobre i złe,
nie, złe niech diabli porwą precz.
Będziesz ze mną, moja miła w Czarnohorze,
Sama powiedz, czy gdzieś oiękniej jest?

Jedyna polska chata w Czarnohorze (ukraińskie Karpaty).
Domek jest malowniczo położony na przełęczy między dwiema dolinami:
doliną potoku Bystrec i doliną potoku Dzembronia, nad wsią Dzembronia
(350 km od granicy polsko-ukraińskiej)

chata u kuby

Dla turystów:
noclegi, obiady, przewodnika po okolicznych górach,
wieczorne posiady przy ognisku i przy dźwiękach gitary.
Równie chętnie gościmy grupy (najlepiej 10-12 osobowe),
jak i turystów indywidualnych.

wnetrze chatki kuby ukraina


W chatce:
16 miejsc do spania na pryczach z materacami (trzeba mieć własne śpiwory);
w razie potrzeby jest możliwość ulokowania dodatkowych osób w stodole na sianie.
kuchnię do wspólnego użytku dla gości i rezydentów: piec kaflowy, czajnik elektryczny i naczynia;
WC i prysznic w osobnych pomieszczeniach na zewnątrz chatki;
prąd i bieżącą wodę.
chata kuby
Obiekt sezonowy: jako schronisko funkcjonuje od końca czerwca do początku września.
Możliwe są też wyjazdy na sylwestra, ferie, majówki i przy innych okazjach,
po uzgodnieniu telefonicznym.

Zwierzęta w chatce są akceptowane
(na granicy potrzebne są dla nich odpowiednie dokumenty).ukraina

Obsługa w języku polskim i ukraińskim.

Sklep spożywczy (dobrze zaopatrzony, nawet w zimne piwo w dużym wyborze)
znajduje się w odległości 2 km od chatki.

Najbliższe miasto powiatowe Werhowyna (d.Żabie) jest oddalone o 15 km,
możliwość dojazdu autobusem. Jest tam poczta, bazar, apteka, policja, restauracja,
możliwość skorzystania z internetu i telefonu.

Schronisko funkcjonuje w ramach ukraińskiej działalności agroturystycznej.
Kontakt:
Latem tel:
+380678944004

poza sezonem:
tel.: 663-951-103
najlepiej w godz.
19.00- 22.00;

email: markub1@o2.pl


CZARNOHORA
ukraina
Szczyty w grani glównej przekraczaja 2000 m n.p.m., najwyższa z nich jest Howerla (2061 m).
Trasy - o różnym stopniu trudności - są ciekawe i piękne widokowo, a przyroda nieskażona cywilizacją. Klimat w lecie charakteryzuje się sporą wilgotnością, dlatego należy się liczyć z codziennym przemoczeniem obuwia (warto wziaść buty na zmianę).

foto:ja PANORAMA

foto:ja PANORAMA

Na grani można zobaczyć obrazek niespotykany nigdzie w naszych górach:
stada koni, wyglądających jak dzikie, bo pasących się bez pasterzy!
Czesto podczas wedrówki spotyka się też wielkie stada owiec prowadzone przez baców,
zdarza sie nawet usłyszec huculską fujarkę. W pasterskich szałasach na połoninach można kupić od juhasów podwędzany ser i pokosztować żętycy.

chatka u kuby
Hucułowie, mieszkańcy tych gór, są ludem przyjaznym, o ciekawej kulturze i żywych tradycjach.
Podczas pierwszej wojny światowej przebiegał przez Czarnohorę front.
Dwa lata trwały tu walki, po których do dzisiaj zostały liczne (bardzo dobrze zachowane) ślady:
okopy, leje, schrony i zasieki z drutu kolczastego, nie spotykane nigdzie indziej w takich ilościach.
W okresie międzywojennym granią Czarnohory przebiegała granica polsko-czechoslowacka.
Obecnie niedaleko przebiega granica ukraińsko-rumuńska. ukraina

Na liczącym powyżej 2000 m n.p.m. szczycie Pop Iwan, w głównej czarnohorskiej grani,
można oglądać dobrze zachowane dawne polskie obserwatorium astronomiczne z 1938r.
W innych miejscach widoczne są ruiny przedwojennych polskich schronisk.

Po kilkudniowym pobycie u Kuby, spędzeniu mroźnych nocy w stodole,

foto:ja
stodoła
zwiedzeniu okolicznych szczytów, ruszamy w drogę powrotną.
Schodzimy tą samą trasą do wsi Dzembronia, odwiedzamy tutejszy skep -magazin - nabywamy piwo Lwiwskije i ładujemy bagaże do ukraińskiego jeepa.

foto:ja
lwiwskije piwo

Jedziemy jakieś 1.5 godziny do miasteczka Worochta.
foto:ja
worochta

Zachodzimy na miejscowy dworzec, a tam...marmury, stylizowane ławeczki, piękne żyrandole, czystość!!!
foto:ja
 worochta
Podchodzimy do okienka kasy. Pani prosi o nasze paszporty, na ich podstawie wystawia nam imienne bilety na pociąg - tzw. elektriczke.
Bilet z Worchuty do Lwowa kosztuje nas znacznie mniej niż podróż busami - 10.00 hrywien.
Jest godzina 18:00. Pociąg odchodzi o 2:00. Mamy mnóstwo czasu, żeby coś zwiedzić.
Udajemy się na wycieczkę po okolicy.
Szybko trafiamy na piękną cerkiew. Najpiękniejszą i największą ze wszystkich, które do tej pory widzieliśmy.
foto:ja
worchuta cerkiew
foto:ja
cerkiew

Tuż obok - piękny miejscowy cmentarzW oczy rzucają się groby barwnie przyozdobione sztucznymi kwiatami.
foto:Sebuś
ukraina

W między czasie mijamy karetkę pogotowia.
foto:ja
worochta

oraz transporter drewna
foto:ja
worochta

Włóczymy się po okolicy, pijemy czaj w knajpce, zajadamy naleśniki, oglądamy porachunki miejscowych bandziorów na środku ulicy, po czym wracamy na dworzez. A tu...pojawili się nowi turyści, tacy, jak my - Polacy. Urządzamy legowisko na marmurowej posadzce, wyciągamy gitarę i...
foto:ja
worchuta

Nasze hałasowanie ściąga kilku autochtonów. Przychodzą, mamroczą coś do siebie, próbują zaczepiać, chwalą się scyzorykami, demonstrują swoją obecność. Jeden z nich nawet chce się przyłączyć do naszego śpiewania. Przynosi swój bębenek, ale nie za bardzo umie na nim grać. Mamy z nich niezłą polewkę. Po kilku godzinach przyjeżdża elektriczka.

Wagon typu płackarnia to wagony o najniższym standardzie, przedziały nie są
oddzielone drzwiami od reszty wagonu,w każdym znajdują się po cztery miejsca do leżenia przy oknie
na korytarzu jeszcze dwa. Wagon jest jedną wielką sypialnią.
Bilet imienny uprawnia do zajęcia jednej z leżanek.Każdym takim wagonem opiekuje się jedna osoba prowadnik lub prowadnica, która kontroluje bilety, dba o czystość, przydziela miejsca oraz budzi pasażerów na odpowiednich stacjach.

Wsiadamy do ostatniego wagonu po omacku w ciemnościach (pociąg tak stanął, że nas wagon był daleko poza peronem). Wreszcie kładziamy się spać. We Lwowie będziemy za parę godzin.
foto:ja
elektriczka

Jak widać, przedziały składają się z leżanek, nie ma tu drzwi oddzielających przedziały od korytarza. Efekty specjalne zapewniają: śmierdzące skarpety, chrapanie oraz zapach dolatujący z wc. Toalety radzę nie odwiedzać.

wtorek, 08 maja 2007

Ukraina 2007

ukraina  ukraina

język ukraiński (Українська мова)
język należący do grupy języków wschodniosłowiańskich. Posługuje się nim ponad 40 mln ludzi, głównie na Ukrainie, gdzie ma status języka urzędowego, używany jest również przez Ukraińców w Rosji, Mołdawii, Polsce i na Białorusi. Zapisywany jest cyrylicą.

Tak                       - tak
Nie                        - ni
Dziękuję,              - djakuju
Dziękuję bardzo   - duże djakuju
Proszę                  - proszu
Przepraszam        - pereproszuju, wybaczyte
Dzień dobry          - dobryj deń
Do zobaczenia      - do pobaczennja
Na razie                - budj zdorow (zasłyszana wersja - budtje zdarow)
Jak leci?                - Jak majetes'?
Dobry wieczór       - dobryj weczir
Dobranoc              - dobranicz
Nie rozumiem        - ja ne rozumiju.
Jak się nazywasz? -Jak wy nazywajetesja?

Jak się masz?   Co słychać?
Ukraiński: Як справи? / Як маєшся? (rzadziej Як ся маеш?) (Що чу(ва)ти?)
Transkrypcja: Jak sprawy? / Jak majeszsia? (Jak sia majesz?) (Szczo czu(wa)ty?)

Dzień Dobry
Ukraiński: Добрий День / Дoбpий paнoк (używane o poranku) / Добридень (mniej oficjalne) / Добриранок (mniej oficjalne, używane o poranku)
Transkrypcja: Dobryj Deń / Dobryj ranok / Dobrydeń / Dobryranok

Cześć
Ukraiński: Привіт! (używane na powitanie) / Бувай!, Проща(ва)й!, Пока! (rusycyzm) (używane na pożegnanie)
Transkrypcja: Prywit! / Buwaj!, Proszcza(wa)j!, Poka!

Do widzenia
Ukraiński: До побачення / До зустрічі (mniej oficjalne)
Transkrypcja: Do pobaczennia / Do zustriczi

Dobranoc
Ukraiński: На добраніч
Transkrypcja: Na dobranicz

Dziękuję bardzo
Ukraiński: Дуже дякую
Transkrypcja: Duże diakuju

Wszystkiego najlepszego
Ukraiński: Всього найкращого
Transkrypcja: Wsioho najkraszczoho

Pomarańczowa Rewolucja
Ukraiński: Помаранчева Революцiя
Transkrypcja: Pomaranczewa Rewolucija

Polska i Ukraina
Ukraiński: Польща і Україна
Transkrypcja: Polszcza i Ukrajina


cyrylica          А а Б б В в            Г г Ґ ґ  Д д Е е Є є               Ж ж З з И и І і Ї ї   Й й К к  Л л        М м
łacina            A a B b V v (Ŭ ŭ)* H h G g D d E e Je je             Ž  ž Z z Y y  I i Ji ji J j   K k  L l          M m
transkrypcja A a B b W w          H h G g D d E e Je je (ie, e)* Ż  ż Z z Y y  I i Ji ji J j   K k  Ł ł (L l)* M m

cyrylica           Н н О о П п  Р р С с  Т т У у Ф ф  Х х      Ц ц Ч ч    Ш ш   Щ щ Ь ь  Ю ю           Я я 
łacina             N n O o P p   R r S s  T t U u F f     Ch ch  C c  Č č    Š š     Šč šč '      Ju ju           Ja ja
transkrypcja  N n O o P p   R r S s   T t U u F f    Ch ch  C c  Cz cz Sz sz Szcz szcz Ju ju (iu, u) Ja ja (ia, a)